×
صفحه اصلی فروشگاه ها مشاغل خانگی خدمات پرداخت بروشور فروشگاه انلاین
بروشور وبسایت کسب و کار بروشور وبسایت اقامتگاه بروشور وبسایت مشاغل خانگی
آموزش وب سایت چچیلاس ویدئوهای چچیلاس پست بانک سوالات متداول سوالات متداول برخی از کسب و کار قوانین و مقررات درباره ما تماس با ما خروج

اختلال استرسي پس از حادثه

  • (اختلال استرسی پس از ضایعه روانی یا اختلال تنش‌زای پس از رویداد یا استرس پس از سانحه
  • (به انگلیسی: Posttraumatic stress disorder   (به صورت مخفف: PTSD
  • نشانگان یا سندرمی  است که پس از مشاهده، تجربهٔ مستقیم یا شنیدن یک عامل استرس‌زا و آسیب زای شدید روی می‌دهد که می‌تواند  به مرگ واقعی یا تهدید به مرگ یا وقوع یک سانحهٔ جدی منجر شود.

چگونه و چه عواملی باعث تروما اتفاق می شود؟

  • بیولوژی
  • روانشناختی
  • تیپ شناسی
  • عوامل اجتماعی
  • عدم هماهنگی
  • افکار
  • هیجانات
  • حس ها

چه کسانی در معرض خطر هستند؟

  • در زندگي روزمره ، هركسي ممكن است با حوادث طاقت فرسا ، ترسناك ، و خارج از كنترل روبرو شود.ما ممكن است دچار حادثه رانندگي شويم , قرباني  يك تجاوز باشيم , يا شاهد يك حادثه دردناك باشيم .
  •  پليس ،امداد گران ،آتش نشان ها و كاركنان امبولانس ها با احتمال بيشتري با چنين حوادثي روبرو مي گردند ،آنها اغلب مجبورند با حوادث ترسناك مقابله كنند .
  • نظامیان ممكن است  هدف تير يا انفجار قرار گيرند  و يا شاهد كشته و مجروح شدن دوستانشان باشند.

چگونه (PTSD) شروع مي گردد؟

  • PTSD ميتواند پس از هر حادثه تلخي آغاز گردد. نمونه هاي بارز حوادث تلخ شامل موارد زير مي باشد:
  • - حوادث شديد جاده اي                    - درگيري هاي نظامي
  • - تجاوزهاي شديد شخصي (مانند: تجاوز جنسي, حمله فيزيكي, سوئ استفاده, دزدي, زور گيري)   
  • - به گروگان گرفته شدن              -حملات تروريستي
  • -حوادث ناگوار طبيعي سیل و... يا حاصل دست بشر
  • داشتن بيماري هاي لاعلاج                 - اسير جنگي بودن     
  • حتي شنيدن حوادث غير منتظره و يامرگ ناگهاني يك دوست و يا فاميل
  • شکست عشقی، احساس خیانت، مهاجرت و یا پناهندگی مي تواند اغاز گر PTSD باشد 

پراکندگی

  • اگرچه اغلب مردم (۵۰ تا ۹۰٪) یک رویداد بسیار تنش‌زا را تا پایان عمر به یاد دارند،

 فقط ۸٪ آنها به PTSD مبتلا می‌شوند.

 چه زمان PTSD  شروع مي گردد؟

  • علائم PTSD مي تواند بعد از يك تاخير  چند هفته اي و يا چند ماهه شروع گردند.
  • معمولآ در طی 6 ماه پس از حادثه ناگوار ظاهر میگردند.

برای تشخیص این اختلال:

  •  علائم آن باید حداقل به مدت یک ماه طول کشیده باشد و بر حوزه هاي مهم زندگی فرد (حوزه هاي خانوادگی، شغلی، تحصیلی و ...) تأثیر چشمگیري گذاشته باشند

علائم اختلال استرسی پس از ضایعه روانی

  • ناآرامی و بی‌قراری، رفتارهای پرخاشگرانه، احساس بیزاری از دیگران.
  • گوشه‌گیری و مشکلات در روابط بین فردی، به‌سختی انس گرفتن با دیگران.
  • احساس گناه و شرم‌زدگی، بی‌احساسی و فقر هیجانی که از طریق جمع کردن خود و انقباض عضلات صورت می‌گیرد.
  • واپسروی‌های رشدی (بازگشت به رفتارهای اولیه کودکان، شب‌ادراری، مکیدن شست و…)
  • رفتارهای تهییجی و برانگیختگی بیش از حد (حالت گوش به زنگ بودن که به محض مواجه شدن با محرک تنش‌زا شوکه می‌شود)
  • اختلال خواب، کابوس و خواب‌های ترسناک (رویاهای هولناک بدون محتوای مشخص).
  • اجتناب از افکار و احساسات و حتی اماکنی که وقایع ناخوشایند را یادآوری می‌کند.
  • تکرار خاطره‌های آسیب‌زا از قبیل مزاحمت، تجاوز و… در ذهن.
  • فلاش بك و كابوس  مداوم حادثه پيش چشمش بصورت فلاش بك در طي روز و يا كابوس در خواب تكرار مي شود. ممكن است آنچنان واقعي بنظر برسند كه احساس كنند واقعا آن حادثه در حال اتفاق افتادن است.  آن را در ذهن خود مي بينند اما ممكن است احساسات (ترس ،  تعريق) و يا حواس فيزيكي (اعم از شنوايي ،  بويايي ،  درد)كه اتفاق افتاده بود را دوباره احساس كنند.
  • دوري گزيني و بي تفاوتي دوباره زنده كردن خاطرات  افسرده كننده است پس ممكن است به آنها بي توجهي شود مثلا با سرگرمي ،  زياد كار و ...مشغول و از مكانها وافرادي اجتناب مي ورزند.
  •  در حالت گارد بسر بردن(On guard): هميشه در حالت آماده باش -منتظر خطر ناگواراحساس آرامش و اضطراب ندارند- بسختي بخواب فرو میروند.  بيقراری و نا آرامی.
  • تمایل به بازی‌های تکراری پیرامون حادثه‌ای که تجربه کردند (درمورد کودکان).
  • اختلال در کار روزانه، مشکلات در تمرکز و آموزش.

البته همه اینها باید سه شرط مهم دیگر را نیز به همراه داشته باشند:

  • فرد باید در معرض یک رویداد پرتنش قرار گرفته باشد.
  • فرد باید مرتب به یاد این رویداد بیفتد و فلاش بک داشته باشد.
  • علائم باید بیش از یک ماه طول بکشد

علايم جسمانی:

  •  واكنش احساسي به استرس اغلب همراه با
  •  دردهاي عضلاني   
  •  اسهال        
  •  ضربان قلب نامنظم      
  •  سردرد      
  •  ترس و حملات پانيك      
  •  افسردگي     
  •  نوشيدن بيش از حد الكل      
  •  مصرف مواد مخدر و دارو از جمله مسكنها هستند

اقدامات اورژانسی روانشناسان هنگام بحران

  • در مواردی که اختلال، پس از سانحه اخیر شروع شده است روانشناس باید  اقداماتی در جهت کاهش هیجان و تشویق به یادآوری ترتیب دهد. باید به بیمار فرصت داده شود که حوادث استرس زا را به یاد آورد و هیجانات مربوط به آن را بیان کند.
  • ارجاع به متخصص:
  • مقادیر پایین داروهای ضداضطراب ممکن است برای آرام کردن فرد ضرورت داشته باشد و یک داروی خواب‌آور نیز برای بهبود خواب بیمار به مدت چند شب مفید باشد
  • رایج‌ترین استراتژی مقابله‌ای در این بیماران، اجتناب است، یعنی فرد از صحبت کردن و فکر کردن دربارهٔ آنچه که روی داده، اجتناب می‌کند
  • رایج‌ترین مکانیسم دفاعی، انکار است، یعنی فرد ممکن است احساس کند که واقعاً حوادثی روی نداده است یا آنها را فراموش کند. در چنین مواقعی نیز بیمار باید برای یادآوری حوادث استرس زا تشویق گردد.
  • حمایت‌های محیطی (مثل دوستان و بستگان) باید فراهم شود و بیمار از معرض استرس دور بماند
  • روانشناس بایداز شیوه‌های مختلفی در این باره می‌تواند استفاده کند ·
  •  تشویق بیمار به صحبت؛ روانشناس باید توضیحات واضحی برای علایم جسمانی اضطراب به بیمار بدهد ·
  •  کمک به بیمار برای شناسایی موقعیت‌های بیرونی اضطراب‌انگیز ·
  • کمک به بیمار و خانواده بیمار در جهت تغییر محیط یا تعدیل عوامل اضطراب زا 

چه عواملی تروما را تشديد مي كند؟

  • مرگ ناگهاني و غير منتظره
  • - حادثه مكرر و طولاني
  • - وقتي نمي توانيم از حادثه فرار كنيم
  • - حادثه ايجاد شده بوسيله انسان
  • - وقتي افراد زيادي فوت مي كنند
  • - حادثه منجر شونده به نقص عضو يا قطع دست و پا
  • - وقتي كودكان قرباني مي شوند 

علایم فیزیولوژیکی هنگام حادثه تروما

  • آدرنالين هورموني است كه تحت شرايط استرس توليد ميشود. اين هورمون باعث آمادگي بدني براي واكنش مي باشد . وقتي كه استرس از بين مي رود،  سطح آدرنالين پايين مي افتد . در PTSD ، خاطرات حادثه سطح آدرنالين را بالا نگه مي دارد . اين باعث مي شود كه يك شخص دچار فشار ، بيقراري، ناتواني از احساس راحتي و بي خوابي گردد .
  • - هيپوكامپ قسمتي از مغز است كه خاطرات را پردازش مي كند. مقادير بالاي هورمونهاي آزاد شونده در طي استرس مانند آدرنالين ممكن است باعث جلو گيري از كاركرد طبيعي آن گردد (مانند پريدن فيوز) .اين بدان معناست كه فلاش بكها و كابوسها ادامه پيدا مي كنند زيرا خاطرات حادثه نميتوانند پردازش گردند . اگر استرس از بين برود و سطح آدرنالين به حد طبيعي باز گردد مانند ساير آنزميهاي طبيعي بدن مغز قادر به ترميم آسيب خواهد بود. آنگاه خاطرات ناراحت كننده پردازش خواهند  شد و فلاش بكها و كابوسها از بين خواهند رفت.

انواع واکنش های پس از استرس و سانحه :

پنج نوع اصلی از واکنش های استرس پس از ضربه شناسایی شده است که عبارتند از :

  •  پاسخ تنش نرمال
  •  اختلال استرس حاد
  • ، PTSD ساده
  •  PTSD همراه با دیگر اختلالات
  •  PTSD پیچیده و بغرنج

پاسخ تنش نرمال

زمانی رخ می دهد که بزرگسالان سالم ضمن یاد آوری حادثه، تنها تجربه خاطرات نامطلوب، بد، بیحس کننده عاطفی را به خاطر می آورند بدون این که تنش و پریشانی را در زمان حال تجربه کنند.

این افراد معمولا بعد از تجربه نامطلوب و یا شرایط استرس آور طی چند هفته به بهبودی کامل دست می یابند. پیش آگهی این نوع واکنش مثبت بوده و با کاربرد راه های مقابله با استرس به سادگی علایم آن رفع می شود.

اختلال استرس حاد

  • اختلال استرس حاد، با حمله های هراس و واکنش های حاد وحشت، سردرگمی ذهنی، اختلال تجزیه ای ، بی خوابی شدید، شک و تردید، و عدم توانایی در مراقبت های اولیه از خود، و عدم توانایی مدیریت کار و فعالیت های ارتباطی شناسایی می شود.
  • وقتی تعداد نسبتا کمی ازاعضای خانواده یا جامعه از صدماتی مانند مرگ، تخریب، یا از دست دادن خانه از حادثه هایی مثل تصادف یا زلزله یا وقایع دیگرجان به در می برند این علایم را از خود نشان می دهند.
  •  برای این دسته افراد درمان هایی مانند حمایت فوری، دور شدن از صحنه از تروما، استفاده از دارو برای تسکین فوری غم و اندوه، اضطراب و بی خوابی، و روان درمانی حمایتی کوتاه مدت برای مدیریت بحران و نیز حساسیت زدایی با کمک حرکت چشم EMDR مفید است.

PTSD  ساده

  • این اختلال شامل تجربه دوباره و مداوم رویداد آسیب زا است. در این موقعیت فرد ممکن است برای فرار از محرک های مرتبط با تروما، به بیحس کننده های عاطفی مانند الکل و مخدرها، پناه ببرد.
  •  این نوع آسیب نیز ممکن است به حساسیت زدایی با کمک حرکت چشم ، روان درمانی گروهی ، روش های شناختی-رفتاری، درمانهای دارویی، و یا روش های ترکیبی پاسخ دهد.

 PTSD همراه با دیگر اختلالات

  • گاهی PTSD همراه با دیگر اختلالات روانی است. این نوع اختلال بسیار شایع تر از نوع ساده آن است.
  • این نوع PTSD معمولا با حداقل یک اختلال روانپزشکی مهم دیگر مانند افسردگی، اعتیاد به الکل یا مواد مخدر، اختلال هول و هراس، و سایر اختلالات اضطرابی همراه است.
  • تحقیقات نشان می دهند که درمان دو اختلال به طور هم زمان دست آورد نتایج بهتری را در پی خواهد داشت. این امر به ویژه برای موارد همراهیPTSD و الکل و مواد مخدر، بیشتر صدق می کند.
  • درمان این نوع اختلالات همراه، مشابه اختلال PTSD است مضاف بر این که اگر بیمار درگیر اعتیاد به مواد یا الکل هست به طور همزمان باید برای ترک آن اقدام شود.

PTSD پیچیده و بغرنج

  • افرادی که شرایط استرس زای طولانی مدت را تجربه کردند.
  • کسانی که در دوران کودکی مورد آزارهایی سوء استفاده جنسی مکرر و یا شدید ازطرف نزدیکان بسیار قابل اعتماد صورت گرفته باشد.
  • کودکانی که در معرض طرد ونادیده گرفته شدن از طرف والدین و مراقبین اولیه قرار داشته اند.
  • تجربه بدرفتاریهای فیزیکی وعاطفی شدید و طولانی در دوران کودکی از طرف والدین، نزدیکان، همکلاسی ها، معلم، همسایه و یا هر فرد دیگری از موارد زمینه ساز بروز این اختلال است.
  • افراد درگیر این تجربیات اغلب با اختلال شخصیت مرزی و یا ضد اجتماعی و یا اختلالات تجزیه ای تشخیص داده میشوند.
  • در این افراد مشکلات رفتاری به صورت تکانشگری، پرخاشگری، رفتارهای جنسی پرخطر، اختلالات خوردن، سوءمصرف الکل یا مواد مخدر، رفتارهای خود تخریبی، مشکلات عاطفی شدید به صورت خشم شدید، افسردگی، یا حمله های وحشت زدگی، و مشکلات روانی مانند گسستگی افکار، اختلالات تجزیه ای و فراموشی دیده می شود.
  • درمان این بیماران اغلب بسیار طولانی است و پیشرفت در آن در بعضی موارد ممکن است بسیار کندتر از بقیه موارد باشد و نیازمند یک برنامه حساس و با ساختار است که توسط تیمی از متخصصان PTSD و دیگر زمینه ها طراحی و اجرا شود.